DENİZLİ İL HARİTASI






                                                                                                                                          KARAHAYIT KIRMIZISU




                                                                                                                                              KELOĞLAN MAĞARASI




                                                                                                                                                    KAKLIK MAĞARASI

BULDAN YAYLA GÖLÜ - 1







BULDAN YAYLA GÖLÜ - 2





BULDAN YAYLA GÖLÜ - 3






Kaynak : Sait YALÇIN

Bir telli kavak büyürdü

Daday’ın Çiğdere Köyü’nde usuldan usuldan

Yerin karanlığından azad olmuş

Aydınlık sular yürürdü ayaklarının ucundan

Kendi halindeydi Telli Kavak

Geceleri gökyüzüne bakarak

Samanyolunu düşünürdü yaprak yaprak

Başka şey de dilemezdi

En uzak rüzgâra kaptırmıştı başını

Ona konmayan kuşa kuş

Ona değmeyen rüzgâra da rüzgâr denmezdi.

Gel zaman git zaman

Kızını everecekti Çiğdereli Halil

Cebindeki yetmezdi.

Bir gece sabaha karşı

Veryansın etti baltayı

Ayak bileklerine tellinin

Uyanıverdi ilk vuruştan...

“Aman” dedi Telli Kavak, “Vurman!”

Sular bulandı ayaklarının ucundan

Yapraklar yalvardı hep bir ağızdan: “Vurman!”

Aman zaman dinler miydi Çiğdereli Halil

Kızını everecekti, cebindeki yetmezdi.

Yıkılıverdi Telli Kavak

Ortasında gecenin boylu boyuncak.

“Oldu mu ya?” dedi Telli Kavak

Böğründe duran baltaya,

“Yaşayıp gidiyorduk şunun şurasında.

Kim gönderecek şimdi selamınısuların

Samanyoluna yaprak yaprak?

Ne olacak şimdi rüzgâr?

Kuşlar nereye konacak?”

Oradan oraya atıldı Telli Kavak

Elden ele satıldı.

Boynuna dört demir takıldı

Çankırı’ya beş mavzer atımı

Uzak bir tepenin duldasına çakıldı

Telgraf direği oldu Telli Kavak

Vınladı durdu telgrafın telleri boynunda.

Samanyoluna baktı geceleri

Suları düşündü ayaklarının ucunda,

Yaprakları düşündü

Rüzgârı düşündü avucunda

Gözleri dolu dolu oldu

Bir türkü tutturdu en sonunda:

“Telgrafın tellerine kuşlar mı konar

Herkes sevdiğine canım  böyle mi yanar.”

 Aydın GÜN

Anne: - Üşüyeceksin yavrum. Çocuk: - Üşümek nedir anneciğim? Anne: - Kızım sana bunu nasıl anlatsam ki? Özlemlerimi nasıl dile getirsem bilemiyorum. Üşürsün, birine sarılmak gereği duyarsın ısınmak için. Bu seni çok mutlu eder, bir başka yüreğin, bedenin sıcaklığını hissedersin… Ve ısınırsın. Dünya o zaman bir başka güzel görünür gözüne, gönlüne… Çocuk: -Anneciğim bu sıcakta çok sevdiklerimin bile bana sarılmasını istemiyorum. O kadar bunalıyorum ki… Ve ne demek istediğini bir türlü anlayamıyorum. Benim yaşantımda böyle bir anlam olmadı ki hiç…   ***** Baba:   - Gömleğin eflatun olmalıydı, sana çok yakışırdı oğlum. Herkesten farklı olur, fark edilirdin… Genç: - Eflatun nasıl bir renktir baba, gözümde canlandıramıyorum, hatta hayalimde bile… Ve… Duygularımı arıyorum gören, duyan var mı? Üşüme duygum neredesin? Isınma duygumun tadına ne oldu? Görme duygumun renkleri kaybolmuş. İşitme duygum; su sesini anımsıyor musun? Koklama duygum; çiçek, ağaç kokularının çeşitliliğinden haberin var mı? Haberin kaldı mı? Tat duygum; bu renksiz yiyeceklerin, renksiz tadından başka ne bildiğin kaldı ki? Duygular, hepsi birden seslendiler: - Tüm bu soruları bize soracağına neden suları daha dikkatli kullanmadın? - Neden atmosferin bir gün inceleceğini ve delineceğini düşünmeden ve tedbirini almadan yaşadın, sonunu düşünmeden… - Neden ağaçları kestin bilinçsizce, çiçekleri koparttın, çimenlerin üzerinden yürüdün… - Neden her tarafı gri betona çevirdin? Dünyanın soluk almasını engelledin? - Neden savaşa karşı duymadın? “Başkasının ülkesi beni ilgilendirmez,” deyip sustun… - Neden çok satmak için, her şeyi göze aldın da paylaşmayı bir türlü düşünemedin? - Neden yok edilemeyen çöpleri kabullendin ve her yere, denizlere attın… Neden dünyayı açık çöplük yaptın? - Neden doğadan, güneşten, rüzgardan insanca yararlanmayı düşünmedin? - Neden kitap okuyup bilgilenmedin? - Neden eğitim sistemlerini ve yöntemlerini incelemedin? Ve çocukları, gençleri çeşitliliğe, farklılığa saygı duyan düşünen, hayal eden yapmadın da, yönetilmesini öğrettin? - Neden hormonlu yiyecekleri aldın? - Neden eleştirel bakmadın? - Neden önüne konan her şeyi kabullendin, hiç incelemeden, araştırmadan, düşünmeden… - Neden tembellik ettin? - Neden… Neden… neden… - Ne kadar değerli olduğunu keşfetmen için ille bir felaket olması mı gerekiyordu? Ve… Yalnızlığı çok iyi tanır oldum. Sıcaktan kimseye yaklaşamayarak... Sarılmamayı öğrendim. Çünkü insanların, hayvanların vücut şekilleri o kadar bozulmuştu ki… Nerden tutacağım, nasıl sarmalayacağım? Kalmayan kokularını nasıl duyacağım soyumun? Ve bazılarına nasıl daha çok yaklaşacağım bu yüzden? Ciltleri elime değdiğinde dökülüyor pul pul ve yapışıp kalıyor bedenime, rahatsız ederek… Çeşitlilik nedir? Dilde ayrıcalık ve bunun getirdiği zenginlikler de nasıldır? Farklılık nedir? Çiçeklerde, ağaçlarda, böceklerde hatta insanlarda, renklerde. Her şey birbirine o kadar benziyor ki… Öylesine renksiz, tek, sıkıcı ki… Duygularımı bulamıyorum. Bir zamanlar ayırımına, tadına varamadığım ve yeteri kadar değer veremediğim duygularımı arıyorum. İşte kayboldular bakın… Duygularım neredesiniz? Duyarlılığım çok olsaydı, şimdi duygularımı arar olur muydum acaba? Bizi kurtaracak bir şeyi biliyorum ama ve hala tükenmemize engel olacak şeyi; sevgiyi… Tülay ÇELLEK

TURÇEP (Türkiye Çevre Platformu) Nükleer enerjinin yol açacağı olumsuz sonuçlar konusunda bir açıklama yaptı. Açıklamada yenilenebilir enerjinin dünya genelindeki ihtiyacın karşılanmasına katkısı nükleer enerjiden daha fazla olduğu belirtiliyor.

Açıklamada şu görüşlere yer veriliyor:

Nükleer Enerji Sonu Olmayan Bir Yoldur...

Uranyum kısa bir süre sonra tükenecek, peki ya sonra? Kaynağı sınırlı olan fosil yakıtlar gibi nükleer enerji de sonu olmayan bir yoldur. Çünkü nükleer santrallerde kullanılan uranyum doğada çok az miktarda bulunan bir maddedir. Bu problemi çözmek için ortaya atılan, nükleer atıklardan tekrar hammadde kazanmayı öngören teknolojik projeler ise teknik ve ekonomik nedenlerden dolayı uygulanır duruma getirilemiyor. Birkaç on yıl içinde atom endüstrisinin yakıtı tükenecek. Belli bir süre sonra uranyumunla beraber petrol ve doğalgaz da tükeneceği için insanlık, enerji ihtiyacını uzun vadede ancak yenilenebilir enerjilerle ve enerji kullanımında gereksiz kayıpları önleyerek karşılayabilecek.

Nükleer Enerjinin İklimi Koruma Palavrası…

Nükleer Santraller Nükleer Atık Üretiyor…

Nükleer Enerji Bir Atom Bombası Fabrikasıdır…

Nükleer Enerji Yalanları…

Nükleer Enerji Hayatlarımızla Kumar Oynamaktadır…

Nükleer Enerjiye Alternatifler…

Nükleer Enerji Daha Az İş Demek…

www.bugday.org/article.php?ID=2269

BULDAN SÜLEYMANLI YAYLASI'NDAN BİR GÖRÜNÜM

 

BULDAN SÜLEYMANLI YAYLASI'NDAN BİR GÖRÜNÜM

 

BULDAN SÜLEYMANLI YAYLASI'NDAN BİR GÖRÜNÜM

 

 

İŞTE BU YAYLALAR

HEP YEŞİL KALSIN DİYE,

 

KUŞLAR CIVILDAŞABİLSİN DİYE,

 

ÇOCUKLAR KOŞUŞTURABİLSİN DİYE

 

 

NÜKLEER ATIK SANAYİSİNİN ÜLKEMİZDE KURULMASINA

HAYIR

DİYORUM...

 

ÇİVRİL TABİAT PARKI

 

 

ESEN GÖLETİ

 

 

GÖKPINAR BARAJI

 

 

GÖKPINAR MESİRE YERİ

 

 

KAKLIK MAĞARASI

 

KARAHAYIT KIRMIZI SU

 

 

KARAHAYIT KIRMIZI SU

 

 

KELOĞLAN MAĞARASI         

 

1854 yılında A.B.D. Başkanı yazdığı bir mektupla Amerika'ya  gelen beyaz  göçmenlere toprak  bulmak amacıyla Kızılderililer’den toprak  istemiş ve bu   isteği kabul edilecek olursa, Kızılderililer’e rahatlıkla yasayabilecekleri   bir bölgenin ayrılacağını bildirmiştir.

 

Topraklarının büyük bir bölümü zaten  beyazlar tarafından zorla ellerinden alınmış olan Kızılderili Reisi Seattle   bir söyleviyle A.B.D. Başkanına yanıt vermiş ve bu yanıt mektup olarak   A.B.D. başkanına gönderilmiştir.

 

Mektubun aslı Amerika, Seattle, Squamish Müzesi’nde korunmaktadır.

 

İnsan ve doğa diyalektiğini en güzel dile getiren metinlerden biri olarak   günümüzde değeri daha çok anlaşılmaktadır.

     

ŞEF SEATTLE'IN MEKTUBU

 

Yüzyıllardır halkımın üzerine merhamet gözyaşları döken şu sonsuz gökyüzü   bir gün değişebilir. Bugün açık gözüken gökyüzü yarın bulutlarla kaplanabilir.

 

Sözlerim, asla yer  değiştirmeyen yıldızlar gibidir.

 

Şef Seattle her ne söylerse, Washington'daki büyük Şef ona, güneşin ya da  mevsimlerin dönüşüne inandığı ölçüde inanabilir.

 

Washington'daki büyük Şef bize dostluk ve iyilik dilekleriyle birlikte   bizden topraklarımızı satın almak istediğini bildirmiş. Onun, bizim   arkadaşlığımıza çok fazla ihtiyacı olmadığını biliyoruz. Merak ediyoruz ki  gökyüzünü ve toprağın sıcaklığını nasıl satın alabilir ya da satabilirsiniz? Bunu anlamak bizler için çok güç. 

 

Bir zamanlar insanlarımız bu topraklara tıpkı rüzgârda kıvrımlanan deniz dalgalarının kabuklu kuru yüzeyleri kapladığı gibi yayılmışlardı. Çok uzun zaman geçti ve o büyük kabileler artık hüzünlü bir anı oldu.

 

Bu toprakların her parçası halkım için kutsaldır. Çam ağaçlarının parıldayan iğneleri, vızıldayan böcekler, beyaz kumsallı sahiller, karanlık ormanlar ve   sabahları çayırları örten buğu; halkımın anılarının ve geçirdiği yüzlerce  yıllık deneylerin bir parçasıdır.

 

Ormandaki ağaçların damarlarında dolaşan su, atalarımızın anılarını taşır; biz buna inanırız. Beyazlar için durum böyle değildir. Bir beyaz, öldükten sonra yıldızlar âlemine göç ettiği zaman, doğduğu toprakları unutur. Bizim ölülerimiz ise bu toprakları unutmaz. Çünkü Kızılderili, gerçek anasının toprak olduğuna inanır.

 

Washington'daki Büyük Beyaz Reis bizden toprak almak istediğini yazıyor.  Bu bizim için büyük bir fedakârlık olur. Büyük Beyaz Reis, bize rahat  yaşayacağımız bir yerin ayrılacağını, bize babalık edeceğini, biz Kızılderililerin ise onun çocukları olacağımızı söylüyor. Bu önerinizi   düşüneceğiz. Ama yine de bunun kolay olmayacağını itiraf ederim. Çünkü bu topraklar bizim   için kutsaldır.  

 

Nehirlerin ve ırmakların suyu, bizim için sadece akıp giden su değildir; atalarımızın kanıdır aynı zamanda.  Bu toprakları size satarsak, bu suların ve toprakların kutsal olduğunu çocuklarınıza öğretmeniz gerekecek. 

 

Biz nehirleri ve ırmakları kardeşimiz gibi severiz. Siz de aynı sevgiyi gösterebilecek misiniz kardeşlerimize? 

 

Biliyorum beyaz adam bizim gibi düşünmez. Beyazlar için bir parça toprağın diğerinden farkı yoktur. Beyaz adam topraktan istediğini almaya bakar ve sonra yoluna devam eder. Çünkü toprak beyaz adamın dostu değil, düşmanıdır. Beyaz adam topraktan istediğini alınca başka serüvenlere atılır.  

 

Beyaz adam annesi olan toprağa ve kardeşi olan gökyüzüne, alıp satılacak, işlenecek, yağmalanacak bir şey gözüyle bakar. Onun bu ihtirasıdır ki, toprakları çölleştirecek ve her şeyi yiyip bitirecektir. Beyaz adamın kurduğu kentleri de anlayamayız biz Kızılderililer. Bu kentlerde huzur ve barış yoktur. Beyaz adamın kurduğu kentlerde, bir çiçeğin taç yapraklarının açarken çıkardığı tatlı sesler, bir kelebeğin kanat çırpışları duyulmaz.  

 

Belki bir vahşi olduğum için anlayamıyorum ama benim ve halkım için önemli olan şeyler oldukça başka. İnsan bir su birikintisinin etrafına toplanmış kurbağaların, ağaçlardaki kuşların ve doğanın seslerini duymadıkça, yaşamın ne değeri olur?  

 

Bir Kızılderili’yim ve anlamıyorum. Biz Kızılderililer, bir su birikintisinin yüzünü yalayan rüzgârın sesini ve kokusunu severiz. Çam ormanının kokusunu taşıyan ve yağmurlarla yıkanıp temizlenmiş meltemleri severiz. Hava önemlidir bizim için. Ağaçlar, hayvanlar ve insanlar aynı havayı koklar. Beyaz adam için bunun da önemi yoktur. Ancak size bu toprakları satacak   olursak, havanın temizliğine önem vermeyi de öğrenmeniz gerekir. Çocuklarınıza havanın kutsal olduğunu öğretmeniz gerekir. Hem nasıl kutsal olmasın ki hava? Atalarımız doğdukları gün ilk nefeslerini onun sayesinde almışlardır. Ölmeden önce son nefeslerini de gene bu havadan almazlar mı? 

 

Toprak satmamız için yaptığınız öneriyi inceleyeceğiz. Eğer önerinizi kabul edecek olursak, bizim de bir koşulumuz var: Beyaz adam bu topraklar üzerinde yaşayan bütün canlılara saygı göstersin. Ben bir vahşiyim ve başka türlü düşünemiyorum. Yaylalarda cesetleri kokan binlerce buffalo gördüm. Beyaz adam trenle geçerken vurup öldürüyor bu hayvanları sadece eğlenmek için. Dumanlar püskürten bu demir atın bir buffalodan daha değerli olduğuna aklım ermiyor.

 

Biz sadece yaşayabilmek için avlardık buffaloları.  

 

Bütün hayvanları öldürecek olursanız nasıl yaşayabilirsiniz? Canlıların yok edildiği bir dünyada insan ruhu yalnızlık duygusundan ölür gibi geliyor bize. Unutmayın, bugün diğer canlıların başına gelen yarın insanın başına gelir. Çünkü bütün hepsinin arasında bir bağ vardır.  

 

Şu gerçeği iyi biliyoruz:

 

Toprak insana değil, insan toprağa aittir. Ve bu dünyadaki her şey, bir ailenin fertlerini birbirine bağlayan kan gibi, ortaktır ve birbirine bağlıdır. Bu nedenle de dünyanın başına gelen her felaket insanoğlunun da başına gelmiş sayılır.  

 

Bildiğimiz bir gerçek daha var:

 

Sizin Tanrınız bizimkinden başka bir Tanrı değil. Aynı Tanrının yaratıklarıyız. Beyaz adam bir gün bu gerçeği de anlayacak ve kardeş olduğumuzu fark edecektir. Siz tanrınızın başka olduğunu düşünmekte serbestsiniz.  Ama hepimizi yaratan Tanrı için Kızılderili ile beyazın farkı yoktur. Ve Kızılderililer gibi Tanrı da toprağa değer verir. Bu toprağa saygısızlık, Tanrının kendisine saygısızlıktır.  

 

Beyaz adamı bu topraklara getiren ve Kızılderili’yi boyunduruk altına alma gücünü veren Tanrının adaletini anlayamıyoruz. Tıpkı buffaloların öldürülüşü, ormanların yakılışı, toprağın kirletilişini anlamadığımız gibi.  

 

Bir gün bakacaksınız gökteki kartallar, dağları örten ormanlar yok olmuş, yabani atlar ehlileştirilmiş ve her yer insanoğlunun kokusuyla dolmuş.  İşte o gün insanoğlu için yaşamın sonu ve varlığını devam ettirebilme mücadelesinin başlangıcı olacak.  

 

Gündüz ve gece bir arada olamaz.  

 

Kızılderililer her zaman beyazlardan tıpkı sabah sislerinin güneşten kaçtığı gibi kaçmışlardır. Bütün bunlara rağmen, teklifinizi tartışacağız. Ve umuyorum ki, halkım bunu kabul edecek ve Büyük Beyaz Şef'in vaadettiği üzere beraber barış içinde yaşayacağız.  Böylece Ay birkaç kez daha doğacak, birkaç kış daha geçecek. Bu geniş topraklara yerleşmiş ve mutluluk içinde yaşamış olan neslimiz, daha önce bizden daha güçlü ve daha umut dolu yaşamış insanlarımızın mezarları başında yas tutacaklar. Ama niye insanlarımın kaderi için yas tutayım ki? Tıpkı deniz dalgaları gibi kabileler kabileleri, uluslar ulusları takip ediyor. Bu doğanın düzenidir ve teessüf gerekmez. Yok oluşumuz çok uzak olabilir ama kesinlikle bir gün gerçekleşecek; son Kızılderili yok olup, kabilemin hatıraları Beyazlar için bir tarih olduğunda, bu kıyılar kabilemin görünmez cesetleriyle kaynaşacak.  

 

Çocuklarınızın çocukları kendilerini bir dükkânda, bir yolda, boş bir yerde yalnız olarak düşündüğünde aslında yalnız olmayacaklar. Dünyanın hiçbir yerinde tamamen ıssız bir yer yoktur. Geceleri, şehir ve kasabalarınızın caddeleri boşalmış gibi görünse de, aslında, bir zamanlar oralarda yaşamış ve bu güzel toprakları gerçekten seven ruhlarla dolu olacaktır. Beyaz adam asla yalnız kalamayacaktır. Beyaz adamın, benim insanlarıma saygı göstermesini sağlamalısınız, çünkü ölüler güçsüz değildir.

 

Ölü mü dedim?   Ölüm diye bir şey yoktur ki, sadece dünya değiştirir insan.

 

Şef Seattle, 1854