Bir dost sesi vurdu dün odama,

Mavi düşmüş gibiydi sanki ışığa;

Ve ellerime gül yaz dolunayının altında.

Tüm kötülükler ıradı bizden;

Uzaklarda bir kadın sevda üstüne

Türküler okudu dupduru bir sesle.

Dost gülleri kokuyordu yaşamın her yerinde.

Dost sıcaklığında bölüştük kafamızdakileri,

Yüreğimizi bir de.

Sevgiler arıtıldı, arttırıldı sonra,

Dile geldi acılar ve kaygılar.

Adlarımız birbirine karıştı kış ayazında,

Ve yaz sıcağında alınterimiz.

Güvendik, soluk olduk birbirimize.

Gülümseyen sevincin kanıyor bir yanı,

Kırağı vurmuş zeytini,

Ve dalındaki güvercin yaralı.

İstemlere denk düşmüyor yaşam,

Ve renkler hızla kirleniyor;

Yine de güller serpiliyor gönlümüze.

Dünden bir ileri, yarından bir geriydik şimdi;

Anladık ki çağımız ölen bir rüyadır

Doğmakta olanlar için.

Geçmişin derinliklerindeki kökler üstüne

Kuracağız onurlu geleceğimizi.

Yaşamı paylaşarak çoğaldık,

         bir gülü, bir gülüşü, bir sevinci,

         acıları, hayatı ve alınterini.

Kendimiz gibi düşünüp,

         duygulandık bir köylü gibi.

Gönüllü konuştuk hayatın günlük dilini.

Ellerimizi ve yüreğimizi kirletmedik;

“Dost” deyince açtı içimizde yediveren gülleri.

Zulümlere, kederlere ve ölümlere inat

         gül kokuyor nefeslerimiz.

Değmiyor ellerin taşı bize,

Kafamızın içi yıldızlı karanlıklar kadar

         güzel ve korkunç.

İspatladık biz kendimizi,

Haklıyız alnımıza düşse de dost gülleri;

Alnımızın akıyla, yürüyoruz kirlenmeden.

Bir gül değse de umuda,

Ve kan damlasa da gülden.

Türkü söylemeye devam edecek kalbimiz,

Bugünün tezgahında

Yarını ilmik ilmik dokumaktır çünkü

Bizim işimiz.

İbrahim SARIOĞLU

Merhaba Öğretmenim

Merhaba

Merhaba

.

GÜNAYDIN:)

Merhaba,

...

MERHABALAR

MERHABA

Merhaba