İş adamı tıraş olurken bir yandan da berberiyle sohbet etmektedir...

Derken, kapının önünden ağır ağır geçmekte olan paspal bir çocuk görürler. Berber, iş adamının kulağına fısıldar:

"Bu çocuk var ya, dünyanın en aptal çocuklarından biridir! Bak; dikkat et şimdi..."

Berber çocuğa seslenir:

"Ali, buraya gel."

Bunun üzerine çocuk sakince dükkana girer ve yüzündeki aptalca sırıtmayla berberi selamlar. Berber işadamının kulağına sessizce, "Bak şimdi," diye fısıldar ve bir elinde beş yüz bin, diğer elinde beş milyonluk bir banknot olduğu halde çocuğa sorar:

"Hangisini istiyorsan alabilirsin?"

Çocuk dalgın dalgın bir beş yüz bine, bir de beş milyona bakar ve sonunda beş yüz binlik banknotu hızlıca çekerek berberin elinden alır.

Berber işadamına döner ve gülerek:

"Gördün mü? Sana söylemiştim." der.

Tıraş bitince işadamı sokağa çıkar ve az ileride kendi kendine oynayan Ali'yi görür. Yanına giderek, neden beş milyonluk değil de, beş yüz binlik banknotu aldığını sorar. Çocuk hiç de aptalca olmayan bir sırıtmayla yanıt verir :

"Eğer beş milyonluğu alırsam oyun biter!"

 

 

 

Temel, Amerika'nın durduk yerde Irak'a saldırmasından rahatsız olmuştur. Bir yolunu bulup başkan Bush'a telefon eder:

"Alooo! Ben, Temel olarak size savaş açayrum, haberunuz olsun!"

Bush, gülerek yanıtlar:

"He he he... Kaç kişilik bir ordun var ki?"

Temel düşünür:

"Hmmm... Kayinpirader İdrus, halaogli Tursun, kaavedeki arkadaşlar..."

Ve yanıt verir:

"Dokuz kişidur daa!"

Bush içinden kıs kıs güler ve ciddi olmaya çalışarak:

"Temel bey, sizin 9 kisilik ordunuza karşılık Amerikan ordusu tam iki milyon askerden oluşmaktadır!" der.

"Hmmm..." der Temel. "Sizu pir süre sonra arayacağum."

Aradan birkaç gün geçer ve Temel, Bush'u yeniden arar:

"Başkan, savaş ilanımuz geçerlidur. Bir miktar ekipman hazırladuk size karşı!"

Bush, ilgiyle sorar:

"Neymiş bunlar?"

"Hacan, bizim Tursun'un tiraktörü, benim çakaralmaz tüfek, bi de kavedeki arkadaşlardan birinin biçerdöveri..."

Bush güler:

"İyi ama benim tam 150 bin tankım, 30 bin uçağım ve 10 bin askeri gemim var! Haaa, ayrıca bu arada askerlerimizin sayısı da 3 milyon oldu!"

Temel yeni gelişme karşısında biraz sıkılmıştır:

"Tamam, bir müddet sonra sizu yeniden arayacağum."

Birkaç hafta sonra Temel, Bush'u yeniden arar:

"Başkan, savaş ilanumuzu ceri alayrum."

Bush merakla sorar:

"Neden?"

Temel, moralsiz biçimde yanıtlar:

"Cenevre anlaşmasinu incelemişuzdur. 3 milyon savaş esirini barınduracak yerimiz yoktur!"

George Bush bir ilkokula ziyarete gider.

 

Sınıfın birinde yaptığı konuşmadan sonra çocuklara soru sorabilmeleri için imkan tanır.

 

Parmak kaldıran Bob der ki:

- Sayın başkan, üç sorum var size...

1. Niçin Amerika BM’nin onayı olmadan Irak’a girdi?

2. Siz rakibiniz Kerry’den daha az oy aldığınız halde, nasıl oldu da başkan seçildiniz?

3. Afganistan’a asker gönderdiniz. Peki Usame bin Ladin’e ne oldu?

Kücük Bob’un sorduğu sorular biter bitmez teneffüs zili çalar.

 

Bush:

 

“Teneffüsten sonra devam ederiz.” der ve hep birlikte teneffüse çıkılır.

 

Sınıfa geri dönüldükten sonra Bush:

- Evet, sorular kısmında kalmıştık, devam edelim...

Sınıftaki başka bir öğrenci parmak kaldırır.

 

Bush sorar:

- Adın ne bakalım ufaklık?

- Steve.

- Senin sorun ne bakalım Steve?

- Benim 5 sorum var sayın başkan...

1. Niçin Amerika BM’nin onayı olmadan Irak’a girdi?

2. Siz rakibiniz Kerry’den daha az oy aldığınız halde, nasıl oldu da başkan seçildiniz?

3. Afganistan’a asker gönderdiniz. Usame bin Ladin’e ne oldu?

4. Teneffüs zili niçin 20 dakika erken çaldı?

5. Bob nerede?

 

 

http://www.planetdan.net/pics/misc/georgie.htm

 

 

 

Büyük bir şirketin patronu, bilgisayar sistemleriyle ilgili önemli bir arızanın acilen giderilmesi için bilgisayar mühendislerinden birinin evine telefon eder.

Karşı taraftan fısıldayan bir çocuk sesi:

 

"Alo." der.

Patron sorar:

 

"Baban evde mi?"

Çocuk fısıldayarak cevap verir:

 

"Evet."

Patron sorar:

 

"Onunla konuşabilir miyim?"

Çocuk fısıldayarak cevap verir:

 

"Hayır."

Patron şaşırarak:

 

"Peki annen evde mi?"

Çocuk fısıldayarak:

 

"Evet."

Patron:

 

"Peki onunla konuşabilirmiyim?"

Çocuk yine fısıldayarak:

 

"Hayır."

Patron çocuğun cevapları karşısında şaşırır ve en iyisinin bir büyükle konuşmak olacağını düşünerek sorar:

"Orada başka kimse var mı?"

"Evet." der çocuk fısıldayarak. "Bir polis memuru var."

Mühendislerinden birinin evinde polisin ne işi olduğuna anlam veremeyen adam sorar:

"Memur beyle konuşabilir miyim?"

"Hayır." der ufaklık, "Şu anda meşgul."

İyice meraklanan patron:

 

"Neyle meşgul?"

Çocuk fısıldayarak cevaplar:

 

"Annemle babamla ve itfaiyeci amcalarla konuşuyor."

Meraklanan ve endişelenen patron, telefondan gittikçe artan bir gürültü duyar.

 

"Bu ses de ne?" diye sorar.

"Bir helikopter." der çocuk, hala fısıldayarak.

Panikleyen patron:

 

"Neler oluyor orada?" diye sorar.

Çocuk hala fısıldayarak:

 

"Arama kurtarma timi geldi."

Patron endişeli ve neler olduğunu bilmemenin kızgınlığı içinde:

 

"İyi de neyi arıyorlar?"

Küçük çocuk hala fısıldayarak ve kıkırdayarak cevap verir:

 

"Beniiiii..."

Dostluk Kazansın Artık...


Tilki ormanda gezmektedir; bir ağacın dalında asılı bir geyik budu görür. 

 
Açtır ama şüphelenir, kontrol etmeye başlar ve görür ki bu 
bir tuzaktır. Geyik budu, bir iple bombaya bağlıdır. 

 
Epeyce uzağa gider ve başını kollarının üzerine koyarak 
pusuya yatar. Biraz sonra kurt gelir, budu da görür, yatan tilkiyi de.

 
Tilkiye sorar:

"N'apıyorsun sen orada bakayım?"

 
Tilki cevap verir:

"Hiiiçç, yatıyorum." 

 
"Lan, burada bir bud var?" 

 
"Evet var."

"Neden yemedin?" 

 
Tilki sakince cevap verir:

"Bu gün, Allah kabul ederse niyetliyim." 

 
Kurt kendinden emin:

"Ben yiyeyim o zaman." der. 

 
Tilki:

"Buyur, afiyet olsun." der.

Kurt buda uzanır uzanmaz bir  patlama duyulur; ortalık
toz duman olur; kurt yaralı ve kanlar içerisinde on metre
uzağa fırlar. 

 
Bu sırada tilki sakince budu yemeye başlar. Bunu gören kurt bağırır.

"Lan şerefsiz, hani sen oruçtun?"

 
Tilki pişkin pişkin cevap verir:

"Biraz önce top patladı;  duymadın sen herhalde."